Canım babam, hayatımdaki doğru olan herşeyin mimarı, gözlerimi açtığımdan ayaklarımın üstünde durana kadar bir dakika desteğini benden esirgemeyen eşsiz insan, her sendelediğimde doğru yoldan her çıktığımda beni tekrar doğru yola getiren benim tek pusulam, yol rehberim, her derdimi dinleyen dert ortağım, en büyük arkadaşım, yegane dostum; Birkaç gündür hastanede oluşun beni ne kadar üzdü bir bilsen, yüreğimin en derinindeki acıyı bir hissedebilsen keşke. 20 yaşına kadar her günü seninle geçirdim, sensiz nefes bi..
Senin için kağıdı kaleme bu sıcak yaz gecesinde alnımın değil yüreğimin terini akıtarak dokunduruyorum… Fonda bir parça çalıyor, unutamam seni… Evet çok da doğru aslında unutamam ben seni, asla unutamam. Başlamadan biten hayallerime, tutamadan bıraktığım ellerine, bakamadan kapattığım gözlerime inat unutamam seni! Şimdi bunları yine okursun ve edebiyat yapıyorsun belkide saçmalıyorsun dersin. Ama bunu sen demiştin be canım! “ikimiz de biliyor ki sen saçmalamıyorsun”. Evet ben saçamalamıyordum, ben sana sadece iç..
Yine diyeceksin neden yazıyorsun hala bıkmadın mı diye. Bu sefer bilmiyorum neden dökülüyor kelimeler. Neden yine yazma ihtiyacı duydum. Neden hala bıkmadım. Neden hala durmadan usanmadan bıkmadan yorulmadan yazmaya devam ediyorum. Bilmiyorum sevgili… Sen gittiğinden beri hiç mavi olmadı gökyüzü hiç bulutlar bakmadı bana ikimize baktığı gibi. Gökyüzü de küstü bana bulutlarda. Gidişini onlar bile kabullenememişlerdi. Gittiğinden beri ben yıldızları bana göz kırparken göremedim. Hiç benzetemedim onları senin adını..
Bilmiyorum yine neden başladım yazmaya, neden yine elim kaleme gitti, neden yine kalem kâğıdı çağırdı ve sözcükler dökülmeye başladı bir bir boş sayfaya. Özledim mi dersin, geçmişi mi hatırladım yoksa hala seni mi düşüyorum dersin, ne dersen de işte ben yine sana yazıyorum. Biliyorum hiç umursamazsın bunları, biliyorum bir kere bile okumadın yazdıklarımı, biliyorum aslında adımı bile duymak sadece bana olan ebedi nefretini biraz daha artıyor. Aslında seninde adını duymak beni artık mutlu etmiyor pek, bende sıkıldı..
Bazen sıkılıp bunalır insan, dar gelir ona dünya, dar gelir ona evren, dar gelir ruhu bedenine, taşmak ister kalıbından, engelleri aşmak, yıkmak geçmek ister her şeyi, yokluk içindeki hiçlikte kaybolmak ister. Terk-i diyar eylemek ister bazen insan her şeyi herkesi bir kenara bırakarak yalnız kendisi terk-i diyar eylemek ister. Bakmaz olur gözleri, tutmaz olur elleri, tat almaz artık dünyevi hazlardan, tatmin etmez onu dünyanın yalan varlıkları, yürümez olur ayakları ne kalmak ister bedeni nede gitmek ister...