Seni Beklemek Bile Güzel

Senin için kağıdı kaleme bu sıcak yaz gecesinde alnımın değil yüreğimin terini akıtarak dokunduruyorum… Fonda bir parça çalıyor, unutamam seni… Evet çok da doğru aslında unutamam ben seni, asla unutamam. Başlamadan biten hayallerime, tutamadan bıraktığım ellerine, bakamadan kapattığım gözlerime inat unutamam seni! Şimdi bunları yine okursun ve edebiyat yapıyorsun belkide saçmalıyorsun dersin. Ama bunu sen demiştin be canım! “ikimiz de biliyor ki sen saçmalamıyorsun”. Evet ben saçamalamıyordum, ben sana sadece iç..

Herşeyi sana yazdım…

Yine diyeceksin neden yazıyorsun hala bıkmadın mı diye. Bu sefer bilmiyorum neden dökülüyor kelimeler. Neden yine yazma ihtiyacı duydum. Neden hala bıkmadım. Neden hala durmadan usanmadan bıkmadan yorulmadan yazmaya devam ediyorum. Bilmiyorum sevgili… Sen gittiğinden beri hiç mavi olmadı gökyüzü hiç bulutlar bakmadı bana ikimize baktığı gibi. Gökyüzü de küstü bana bulutlarda. Gidişini onlar bile kabullenememişlerdi. Gittiğinden beri ben yıldızları bana göz kırparken göremedim. Hiç benzetemedim onları senin adını..

Aşk-ı Esrar

-Sevmek nedir? Dedi -Kimseler içinde kimsesiz kalmaktır. Dedim -Neden kimsesiz kalasın ki severken? Dedi -Sevmek yalnızlıktır, yalnızlığın başlangıcıdır. Dedim -Neden severken yalnız olasın ki? Dedi -Kuru kuruya sevgi, çölde ki bir güle benzer dedim. Gül bahçesinden koparılmış getirilmiş, yapayalnız bir gül çölde yalnızca kuruyabilir. Önemli olan gül bahçesindeyken gülü sevebilmek, tüm güllerin içinde sevdiğini en nadide kılabilmektir. Dedim -Peki, sevgiyi neyle sulamalı? Dedi -Gözyaşlarıyla. Dedim -Ağlama..

Huzur-u Sen

Bilmiyorum yine neden başladım yazmaya, neden yine elim kaleme gitti, neden yine kalem kâğıdı çağırdı ve sözcükler dökülmeye başladı bir bir boş sayfaya. Özledim mi dersin, geçmişi mi hatırladım yoksa hala seni mi düşüyorum dersin, ne dersen de işte ben yine sana yazıyorum. Biliyorum hiç umursamazsın bunları, biliyorum bir kere bile okumadın yazdıklarımı, biliyorum aslında adımı bile duymak sadece bana olan ebedi nefretini biraz daha artıyor.  Aslında seninde adını duymak beni artık mutlu etmiyor pek, bende sıkıldı..